“जे तुझे नाव जाणतात ते तुझ्यावर विश्वास ठेवतात; कारण हे परमेश्वरा, तुला शोधणाऱ्यांना तू कधीही सोडत नाहीस” (स्तोत्रसंहिता 9:10).

आपल्या सभोवतालच्या जगातील गोंधळ सतत आपले लक्ष विचलित करून खरोखर महत्त्वाच्या गोष्टींपासून दूर नेण्याचा प्रयत्न करतो. पण आपल्या स्वतःच्या हृदयाच्या द्वारातून आत येऊन तिथेच राहण्याचे दैवी आमंत्रण आहे. या अंतरंगातील शांत जागीच आपण आपल्या जीवनासाठी देवाचे प्रेमळ मार्गदर्शन स्पष्टपणे ऐकू शकतो. बाहेर उत्तरे शोधण्याचा पाठपुरावा थांबवून, प्रभूच्या उपस्थितीच्या मार्गदर्शनाखाली अंतर्मनात शोधू लागलो की, देवाला आपल्याला काहीतरी दाखवायचे होते हे आपल्या लक्षात येते—एखादा मार्ग, एखादी निवड, एखादे समर्पण.

आणि जेव्हा तो आपल्याला मार्ग दाखवतो, तेव्हा योग्य पावले उचलणे आपले काम असते. आपल्या निर्माणकर्त्याच्या मार्गदर्शनानुसार चालण्यात सौंदर्य आणि सामर्थ्य आहे—हे मार्गदर्शन त्याने आपल्या अद्भुत आज्ञांद्वारे आधीच प्रकट केले आहे. आपल्या दैनंदिन जीवनात त्याची इच्छा स्वीकारून आपण आपले हृदय स्वर्गीय गोष्टींकडे वळलेले आहे हे दाखवतो. भावनिक अनुभवांच्या मागे लागणे हा यामागचा हेतू नाही; तर आपल्याला घडवणाऱ्याचा सन्मान करणारे, टिकवून धरणारे आणि परिवर्तन घडवणारे आज्ञाधारक जीवन जगणे हा हेतू आहे.

देव आपले संकल्प केवळ आज्ञाधारकांनाच प्रकट करतो. प्रत्येक नव्या दिवशी आपल्याला त्याच्या मार्गदर्शनाखाली सुरक्षितपणे आणि उद्देशपूर्ण रीतीने चालण्याची संधी मिळते. जर आपल्याला येशूपर्यंत पोहोचायचे आणि पित्याने आपल्यासाठी तयार केलेले सर्व काही प्राप्त करायचे असेल, तर त्याच्या वचनासमोर प्रामाणिकपणे चालणे आवश्यक आहे. पिता आज्ञाधारकांना क्षमा आणि तारणासाठी पुत्राकडे आशीर्वाद देऊन पाठवतो. आज्ञापालन करण्याचे ठरवा आणि प्रभूची अभिवचने पूर्ण होताना पाहण्यासाठी सज्ज व्हा. —जॉन टॉलर यांच्या लेखनावरून रूपांतरित. प्रभूची इच्छा असल्यास उद्या पुन्हा भेटू.

माझ्यासोबत प्रार्थना करा: प्रिय पित्या, माझी पावले गोंधळात टाकण्याचा प्रयत्न करणारे बाहेरचे आवाज शांत करण्यास मला मदत कर. मला अंतःकरणातील शांतीच्या ठिकाणी ने, जिथे मी तुझा आवाज स्पष्टपणे ऐकू शकेन आणि तुझ्या योजनांमध्ये सुरक्षितता अनुभवू शकेन. माझ्या आत्म्याला तुझ्यात विसावा घ्यायला शिकव.

माझ्या दिवसातील प्रत्येक छोट्या निर्णयात तुझी इच्छा ओळखण्यासाठी मला विवेकबुद्धी दे. प्रभूने सुरुवातीपासून आखलेल्या मार्गांचे मोल जाणायला मला शिकव, कारण माझ्या जीवनासाठी खरे कल्याण त्यातच आहे हे मला ठाऊक आहे. मी आवेगाने नव्हे, तर दृढतेने आणि आदरभावाने चालावे.

प्रिय प्रभू, तुझा आवाज ऐकण्यात आणि त्यानुसार चालण्यातच शांतीचे रहस्य आहे हे मला दाखवल्याबद्दल मी तुझे आभार मानतो. तुझा प्रिय पुत्र माझा सनातन राजपुत्र आणि तारणारा आहे. तुझा सामर्थ्यशाली नियम म्हणजे माझ्या हृदयाला सिंचन करणारी ज्ञानाची नदी आहे. तुझ्या आज्ञा माझ्या आत्म्याला जीवनाकडे नेणाऱ्या सुरक्षित वाटा आहेत. येशूच्या अमूल्य नावाने मी प्रार्थना करतो, आमेन.

“ज्याचे मन तुझ्यावर स्थिर आहे, त्याला तू पूर्ण शांतीत ठेवशील; कारण त्याचा तुझ्यावर विश्वास आहे” (यशया २६:३)

जीवनातील बदल आणि अनिश्चितता यांमुळे आपल्या मनात भीती वाटणे स्वाभाविक आहे; पण देव आपल्याला वेगळ्या वृत्तीचे आमंत्रण देतो: आपला सनातन पिता प्रत्येक परिस्थितीत आपली काळजी घेईल, असा पूर्ण विश्वास. प्रभू आजच आपल्यासोबत आहे असे नाही—तो उद्याही आधीपासूनच उपस्थित आहे. आजवर तुला सांभाळणारा हात पुढेही स्थिर राहील आणि तुझी पावले मार्गदर्शित करील—तुझ्यातील शक्ती संपली तरी. आणि जेव्हा तुला चालताही येणार नाही, तेव्हा तो स्वतः तुला आपल्या प्रेमळ बाहूंमध्ये उचलून घेईल.

या विश्वासाने जगण्याचे आपण ठरवतो, तेव्हा जीवन किती हलके आणि सुव्यवस्थित होते हे आपल्या लक्षात येते. पण चिंता वाढवणारे तर्क सोडून प्रभूच्या अद्भुत आज्ञांकडे वळल्यावरच ही शांती शक्य होते. त्यांच्याद्वारेच आपण समतोल आणि धैर्याने जगायला शिकतो. देवाचा अद्भुत नियम केवळ आपल्याला शिकवत नाही—तो आपल्याला बळ देतो आणि निराश न होता, सन्मानाने संकटे सहन करण्यासाठी घडवतो.

म्हणून कधीही चुकत नाही अशा देवावर विश्वास ठेव. त्याच्या आज्ञापालनाला आपला सुरक्षित आश्रय बनव. पिता आज्ञाधारकांना आशीर्वाद देतो आणि क्षमा व तारणासाठी पुत्राकडे पाठवतो. भीती आणि मनाला जखडून टाकणाऱ्या कल्पनांना स्वतःवर हावी होऊ देऊ नकोस. प्रभूच्या मार्गदर्शनाला स्वतःला सोपव; तो स्वतः आज आणि सदासर्वकाळ तुझी काळजी घेईल. —फ्रान्सिस डी सेल्स यांच्या लिखाणावरून रूपांतरित. प्रभूची इच्छा असेल तर उद्या पुन्हा भेटू.

माझ्यासोबत प्रार्थना करा: विश्वासू पित्या, जे अजून घडलेलेही नाही त्याबद्दलच्या चिंताग्रस्त विचारांनी आणि भीतीने मी कितीदा स्वतःला पछाडू दिले आहे! आज मी घोषित करतो की माझा तुझ्यावर विश्वास आहे. तू आजवर माझी काळजी घेतली आहेस आणि माझ्या प्रवासातील प्रत्येक पावलावर मला पुढेही सांभाळशील, असा माझा विश्वास आहे.

प्रभू, तुझ्या ज्ञानाने मला मार्ग दाखव. तुझ्याकडून न येणारा प्रत्येक विचार आणि माझी शांती हिरावून घेणारी प्रत्येक चिंता दूर करण्यास मला मदत कर. प्रत्येक परिस्थितीत प्रभू माझ्यासोबत असेल, मला बळ देईल आणि सुरक्षितपणे मार्गदर्शन करील, या खात्रीत मला विसावा घ्यायचा आहे.

प्रिय प्रभू, तू माझ्याशी इतका दयाळू आहेस याबद्दल मी तुझे आभार मानतो. तुझा प्रिय पुत्र माझा सनातन राजपुत्र आणि तारणारा आहे. तुझा सामर्थ्यशाली नियम माझ्याभोवतीचा तट आणि अंधाऱ्या वाटेवरील प्रकाश आहे. तुझ्या आज्ञा सुरक्षित आश्रय, दुःखी मनाला दिलासा आणि विश्वासू जनांसाठी नांगर आहेत. येशूच्या अनमोल नावाने मी प्रार्थना करतो, आमेन.

“म्हणून उद्याची चिंता करू नका; कारण उद्याची चिंता उद्या करील. प्रत्येक दिवसाचे दुःख त्या दिवसाला पुरेसे आहे” (मत्तय ६:३४).

जेव्हा आपण भविष्याची चिंता आपल्या मनावर हावी होऊ देतो, तेव्हा वर्तमानकाळ आपल्याकडून काय मागतो हे स्पष्टपणे पाहण्याची क्षमता आपण गमावतो. बळ मिळण्याऐवजी आपण निष्क्रिय होऊन जातो. देव आपल्याला आजवर लक्ष केंद्रित करण्याचे आमंत्रण देतो—आजची भाकर पुरवली जाईल आणि आजचा भार पुरेसा आहे, यावर विश्वास ठेवण्याचे. आपल्याला दिवसांचा ढीग लावण्याची किंवा अजून न आलेल्या काळातील दुःखांचे ओझे वाहण्याची गरज नाही. प्रत्येक दिवसाला त्याच्या योग्य प्रमाणात लक्ष आणि प्रयत्न देण्यात शहाणपण आहे.

आणि अशा रीतीने शांतचित्ताने व दृढतेने जगण्यासाठी आपल्याला एका विश्वासार्ह मार्गदर्शकाची गरज आहे. प्रभूच्या अद्भुत आज्ञा केवळ आपल्याला मार्ग दाखवत नाहीत, तर आपल्या मनाला सुव्यवस्था आणि आत्म्याला शांतीही देतात. पित्याने आपल्या सेवकांना प्रकट केलेल्या सुंदर नियमशास्त्रानुसार चालताना, आपल्याला निरोगी, परिपूर्ण आणि खऱ्या जीवनाची लय सापडते. हेच व्यावहारिक आज्ञापालन आपल्याला उद्याच्या भीतीने थकून न जाता, आजची प्रत्येक जबाबदारी धैर्याने पार पाडण्यास समर्थ करते.

तुम्हाला बळ मिळावे आणि उद्देशपूर्ण जीवन जगता यावे असे वाटत असेल, तर देवाने जे आज्ञापिले आहे त्याकडे वळा. पिता आज्ञाधारकांना क्षमा आणि तारणासाठी पुत्राकडे आशीर्वाद देऊन पाठवतो. अजून न आलेल्या गोष्टींवर ठेचकाळत, आंधळ्यासारखे जगू नका. निर्माणकर्त्याच्या इच्छेवर दृढ विश्वास ठेवून पुढे चला; आणि तुम्हाला दिसेल की त्याचे ऐकणाऱ्यांना व त्याच्या मागे चालणाऱ्यांना तो आपल्या योजना कशा प्रकट करतो. — जॉन एफ. डी. मॉरिस यांच्या लेखनावरून रूपांतरित. प्रभूची इच्छा असेल तर उद्या पुन्हा भेटू.

माझ्यासोबत प्रार्थना करा: प्रिय पित्या, येणाऱ्या काळाची चिंता मी कितीदा करतो आणि त्यामुळे प्रभूने मला दिलेला दिवस चांगल्या रीतीने जगायचे राहून जाते, हे मला माहीत आहे. तुझ्यावर अधिक खोलवर विश्वास ठेवायला मला शिकव. तुझ्या काळजीत मला विसावा घेता येऊ दे; कारण तू माझ्या उद्याचीही काळजी घेत आहेस.

आजचा वेळ चांगल्या रीतीने वापरण्यासाठी मला शहाणपण दे. तू माझ्या हाती सोपवलेली प्रत्येक गोष्ट मी विश्वासूपणे पूर्ण करू दे—ती पुढे न ढकलता, न घाबरता आणि तक्रार न करता. तुझ्या आत्म्याने मला मार्गदर्शन कर, म्हणजे तुझ्यासमोर माझे जीवन साधे, फलदायी आणि प्रामाणिक असेल.

हे माझ्या देवा, सर्व गोष्टींसाठी मी तुझे आभार मानतो. तुझा प्रिय पुत्र माझा सनातन राजपुत्र आणि तारणारा आहे. तुझे सामर्थ्यशाली नियमशास्त्र माझ्या पावलांसाठी दृढ मार्गदर्शन आणि माझ्या आत्म्यासाठी सुरक्षित आश्रय आहे. तुझ्या आज्ञा या न्याय, जीवन आणि शांतीचे खजिने आहेत. येशूच्या मौल्यवान नावाने मी प्रार्थना करतो, आमेन.

“जो थोडक्यात विश्वासू आहे, तो पुष्कळातही विश्वासू असतो; आणि जो थोडक्यात अप्रामाणिक आहे, तो पुष्कळातही अप्रामाणिक असतो” (लूक 16:10).

देवाच्या हातून येणारी कोणतीही गोष्ट लहान किंवा क्षुल्लक नसते. तो जे मागतो, ते आपल्या नजरेत कितीही लहान वाटले, तरी ते महान ठरते—कारण आज्ञा देणारा महान आहे. प्रभूच्या वाणीने जागृत झालेल्या विवेकाकडे दुर्लक्ष करता येत नाही. देव आपल्याला एखाद्या गोष्टीसाठी बोलावत आहे हे कळल्यावर, तिचे महत्त्व मोजणे आपले काम नाही; तर नम्रतेने आज्ञापालन करणे एवढेच आपले काम आहे.

याच ठिकाणी देवाच्या भव्य नियमाचे पालन करण्याचे सौंदर्य खुलते. प्रत्येक आज्ञा, शास्त्रवचनांत प्रकट केलेली प्रत्येक सूचना, विश्वासू ठरण्याची एक संधी आहे. जग ज्याला तुच्छ लेखते—एखादी बारीकसारीक गोष्ट, शांतपणे केलेली कृती, रोजची काळजी—तेही विश्वासूपणे केले, तर आशीर्वादाचा स्रोत बनू शकते. आपल्या निर्माणकर्त्याच्या उदात्त आज्ञांचे मूल्य आपल्या निर्णयावर अवलंबून नाही: त्यांचे मूल्य शाश्वत आहे.

आपण धैर्याने आणि आनंदाने आज्ञापालन करण्याचे निवडले, तर प्रभू बाकीची काळजी घेईल. साध्या कामांत आपण विश्वासू आहोत असे त्याला दिसेल, तेव्हा मोठ्या आव्हानांसाठी तो आपल्याला सामर्थ्य देईल. आज आपण आज्ञाधारक आढळू या; आणि आपल्या विश्वासूपणाकडे पाहून पित्याने आपल्याला त्याच्या प्रिय पुत्राकडे पाठवावे, जेणेकरून आपल्याला अनंतकाळचे जीवन मिळेल. —जाँ निकोलास ग्रू यांच्या लिखाणावरून रूपांतरित. प्रभूची इच्छा असेल तर उद्या पुन्हा भेटू.

माझ्यासोबत प्रार्थना करा: स्वर्गीय पित्या, तू माझ्यासमोर ठेवलेल्या गोष्टी मी अनेकदा लहान समजलो. तुझ्याकडून येणारी प्रत्येक गोष्ट अनमोल आहे हे न ओळखल्याबद्दल मला क्षमा कर. तुझी वाणी ऐकायला आणि तू माझ्यावर सोपवलेल्या कोणत्याही कामाला तुच्छ न मानायला मला शिकव.

धैर्यवान आणि सर्व गोष्टींत तुझे आज्ञापालन करण्यास तत्पर असे हृदय मला दे—अगदी साधे किंवा इतरांच्या नजरेपासून लपलेले वाटणारे काम असले तरी. तुझी प्रत्येक आज्ञा स्वर्गातून आलेली थेट सूचना आहे, असे मानायला मला शिकव. माझ्या मर्यादित तर्काने तुझ्या इच्छेचे मोजमाप करू देऊ नकोस.

मला सतत विश्वासूपणे जगायचे आहे. तुझा प्रिय पुत्र माझा सनातन राजकुमार आणि तारणारा आहे. तुझा सामर्थ्यशाली नियम नीतिमानांच्या पावलांना उजळणारी ज्योत आहे—अगदी अरुंद वाटांवरही. तुझ्या उदात्त आज्ञा आज्ञापालनाच्या सुपीक भूमीत पेरलेली शाश्वत बीजे आहेत. येशूच्या अनमोल नावाने मी प्रार्थना करतो, आमेन.

“हे परमेश्वरा, तुझे मार्ग मला दाखव; तुझ्या वाटा मला शिकव” (स्तोत्रसंहिता २५:४).

आपल्या दैनंदिन जीवनातील तपशीलांकडे सजग नजरेने पाहत जगण्यात परिवर्तन घडवणारी एक गोष्ट आहे. देव अगदी लहानसहान गरजांचीही काळजी घेतो, हे जेव्हा आपल्या लक्षात येते, तेव्हा आपली अंतःकरणे खऱ्या कृतज्ञतेने भरून जातात. बालपणापासूनच त्याच्या हातांनी आपल्याला मार्गदर्शन केले आहे—नेहमी आशीर्वाद देत. आयुष्यभर मिळालेल्या शिक्षाही विश्वासाच्या नजरेतून पाहिल्या, तर आपण अनुभवलेल्या सर्वांत मोठ्या देणग्यांपैकी एक असल्याचे दिसून येते.

पण या जाणिवेमुळे आपण केवळ आभार मानू नयेत—तिने आपल्याला आज्ञापालनासाठी प्रवृत्त केले पाहिजे. पित्याची निरंतर काळजी आपण ओळखतो, तसतसे त्याच्या सामर्थ्यशाली नियमशास्त्राचे पालन करणे हाच सर्वांत योग्य प्रतिसाद आहे, हे आपल्याला समजते. निर्माणकर्त्याच्या अद्भुत आज्ञा ओझे नसून देणगी आहेत—त्या आपल्याला जीवनाचा, ज्ञानाचा आणि त्याच्याशी सहवासाचा मार्ग दाखवतात.

आज्ञापालनाच्या या मार्गाने चालणारे प्रभूच्या प्रकाशात जगतात. आणि या विश्वासूपणाच्या ठिकाणीच पिता आपल्याला आशीर्वाद देतो आणि क्षमा व तारण मिळावे म्हणून आपल्या प्रिय पुत्राकडे पाठवतो. आपल्या देवाची आज्ञा पाळण्यापेक्षा अधिक सुरक्षित, अधिक परिपूर्ण आणि अधिक सत्य असा दुसरा कोणताही मार्ग नाही. —हेन्री एडवर्ड मॅनिंग यांच्या लिखाणावरून रूपांतरित. प्रभूची इच्छा असेल तर उद्या पुन्हा भेटू.

माझ्यासोबत प्रार्थना करा: प्रिय पित्या, माझ्या जीवनातील प्रत्येक तपशिलात तुझी उपस्थिती आहे, हे मला दाखवल्याबद्दल धन्यवाद. तुझ्या काळजीच्या प्रत्येक छोट्याशा कृतीबद्दल आणि मला कळण्याआधीच तू मला आधार दिलेल्या प्रत्येक क्षणाबद्दल धन्यवाद. आज माझ्याजवळ जे काही आहे ते सर्व तुझ्या हातून आले आहे, हे मी मान्य करतो.

तुझ्या इच्छेबद्दल अधिक जागरूक राहून मला जगायचे आहे. केवळ शब्दांनीच नव्हे, तर कृतींनीही तुझी स्तुती करणारे आज्ञाधारक हृदय मला दे. माझे जीवन विश्वासूपणाने आणि तुझ्या अद्भुत मार्गांनी चालण्याच्या दृढ निश्चयाने ओळखले जावो.

प्रभू, मला पूर्ण अंतःकरणाने तुझ्यामागे चालायचे आहे. तुझा प्रिय पुत्र माझा सनातन राजपुत्र आणि तारणारा आहे. तुझे सामर्थ्यशाली नियमशास्त्र माझ्या पावलांना मार्गदर्शन करणाऱ्या स्थिर आणि अखंड सुरावटीसारखे आहे. तुझ्या भव्य आज्ञा माझ्या मार्गावर रोवलेल्या अनमोल मोत्यांसारख्या आहेत. येशूच्या मौल्यवान नावाने मी प्रार्थना करतो, आमेन.

“परमेश्वराच्या पर्वतावर कोण चढेल? त्याच्या पवित्र स्थानी कोण उभा राहील? ज्याचे हात स्वच्छ आणि हृदय शुद्ध आहे तो” (स्तोत्रसंहिता 24:3-4).

स्वर्गाच्या दिशेने चालणाऱ्या सर्व आत्म्यांचे अंतिम गंतव्य ख्रिस्त आहे. तो केंद्रस्थानी आहे, कारण देवाचे असलेले सर्वजण त्याच्याशी जोडलेले आहेत. केंद्रस्थानी असलेली प्रत्येक गोष्ट सर्वांची समान असते—आणि ख्रिस्त हे सर्वांना एकत्र आणणारे ठिकाण आहे. तो आश्रय आहे, सुरक्षित पर्वत आहे, ज्यावर सर्वांनी चढले पाहिजे. आणि जो या पर्वतावर चढतो, त्याने पुन्हा खाली उतरू नये.

तिथेच, उंचावर, संरक्षण आहे. ख्रिस्त हा आश्रयाचा पर्वत आहे आणि तो पित्याच्या उजवीकडे आहे, कारण देवाची इच्छा पूर्णपणे पूर्ण केल्यानंतर तो स्वर्गात चढला. पण प्रत्येकजण या पर्वताच्या दिशेने चालत नाही. हे अभिवचन कोणासाठीही नाही. जे खरोखर विश्वास ठेवतात आणि आज्ञापालन करतात, त्यांनाच देवाने तयार केलेल्या शाश्वत आश्रयात प्रवेश मिळतो.

येशूला पित्याने पाठवले, यावर विश्वास ठेवणे आवश्यक आहे—पण तेवढेच पुरेसे नाही. आत्म्याने जुन्या करारातील संदेष्ट्यांद्वारे आणि स्वतः येशूद्वारे प्रकट झालेल्या देवाच्या सामर्थ्यशाली नियमशास्त्राचे पालन केले पाहिजे. खरा विश्वास प्रामाणिक आज्ञापालनासोबत चालतो. जे विश्वास ठेवतात आणि आज्ञापालन करतात, त्यांनाच ख्रिस्त स्वीकारतो आणि त्याने तयार केलेल्या ठिकाणी घेऊन जातो. —हिप्पोच्या ऑगस्टीन यांच्या लिखाणावरून रूपांतरित. प्रभूची इच्छा असल्यास उद्या पुन्हा भेटू.

माझ्यासोबत प्रार्थना करा: माझ्या प्रभू देवा, तू आपल्या पुत्राला सर्व गोष्टींच्या केंद्रस्थानी ठेवलेस, माझा अढळ खडक आणि शाश्वत आश्रय म्हणून; यासाठी मी तुझे आभार मानतो. मला ठाऊक आहे की ख्रिस्तावाचून तारण नाही, आणि माझ्या आयुष्यातील प्रत्येक दिवशी मला त्याच्याकडेच जायचे आहे.

येशूला तू पाठवलेस, यावर खऱ्या अर्थाने विश्वास ठेवता यावा म्हणून माझा विश्वास बळकट कर. आणि तुझे सामर्थ्यशाली नियमशास्त्र तसेच संदेष्ट्यांद्वारे आणि तुझ्या स्वतःच्या पुत्राद्वारे दिलेल्या आज्ञा मी प्रामाणिकपणे पाळाव्यात म्हणून मला आज्ञाधारक हृदय दे. मला केवळ पर्वतावर चढायचे नाही—तर विश्वासाने आणि आज्ञापालनाने दृढ राहून तिथेच टिकून राहायचे आहे.

हे परमपवित्र देवा, तारणाचा मार्ग मला दाखवल्याबद्दल मी तुझी उपासना करतो आणि तुझी स्तुती करतो. तुझा प्रिय पुत्र माझा शाश्वत अधिपती आणि तारणारा आहे. तुझे सामर्थ्यशाली नियमशास्त्र हा तुझ्या सान्निध्याच्या शिखराकडे नेणारा खडा मार्ग आहे. तुझ्या पवित्र आज्ञा सुरक्षित पायऱ्यांसारख्या आहेत; त्या मला जगापासून दूर नेतात आणि स्वर्गाच्या जवळ आणतात. मी येशूच्या अनमोल नावाने प्रार्थना करतो. आमेन.

“म्हणून तुमच्यापैकी जो कोणी आपल्या सर्वस्वाचा त्याग करीत नाही, तो माझा शिष्य होऊ शकत नाही” (लूक 14:33).

येशूने अगदी स्पष्ट सांगितले: ज्याला तारण मिळवायचे आहे, त्याने स्वतःचा त्याग केला पाहिजे. याचा अर्थ स्वतःच्या इच्छेचा त्याग करून देवाच्या इच्छेला पूर्णपणे शरण जाणे. अशी व्यक्ती स्वतःला संतुष्ट करण्याचा किंवा स्वतःची बढाई मारण्याचा प्रयत्न करीत नाही; उलट, सृष्टीकर्त्याच्या दयेची सर्वाधिक गरज आपल्यालाच आहे, हे ती जाणते. ख्रिस्तावरील प्रेमापोटी अभिमान सोडून सर्व गोष्टींचा मोह त्यागण्याचे हे आवाहन आहे.

स्वतःचा त्याग करण्यात या जगाच्या मोहक गोष्टींचा त्यागही समाविष्ट आहे: त्याचे दिखावे, इच्छा आणि पोकळ आश्वासने. मानवी बुद्धी आणि नैसर्गिक देणग्या कितीही प्रशंसनीय वाटल्या, तरी त्या विश्वासाचा आधार बनू नयेत. खरा सेवक केवळ देवावर अवलंबून राहायला शिकतो आणि देहावर किंवा सृष्टीतील कोणत्याही गोष्टीवर विसंबून राहणे टाळतो.

देवाच्या सामर्थ्यशाली नियमशास्त्राचे पालन आणि त्याच्या पवित्र आज्ञांशी प्रामाणिक निष्ठा असेल, तेव्हाच हे परिवर्तन शक्य होते. समर्पण आणि अधीनतेच्या या मार्गावर आत्मा अभिमान, लोभ, देहाच्या वासना आणि जुन्या मनुष्याच्या सर्व प्रवृत्तींचा त्याग करायला शिकतो. देवासाठी जगणे म्हणजे स्वतःसाठी मरणे; आणि जो जगासाठी मरतो, तोच अनंतकाळच्या वारशाचा अधिकारी होऊ शकतो. — योहान आर्न्ड्ट यांच्या लिखाणावरून रूपांतरित. प्रभूने परवानगी दिली तर उद्या पुन्हा भेटू.

माझ्यासोबत प्रार्थना करा: माझ्या प्रभू देवा, पूर्ण समर्पणाचे जीवन जगण्यासाठी तू मला बोलावतोस, याबद्दल मी तुझे आभार मानतो. माझी इच्छा किती दुर्बल आणि चुकीकडे झुकणारी आहे, हे तुला ठाऊक आहे; तरीही तू मला तुझ्यासाठी जगण्याचे आमंत्रण देतोस.

दररोज स्वतःचा त्याग करण्यास मला साहाय्य कर. मी स्वतःच्या हिताचा शोध घेऊ नये, माझ्या देणग्यांवर विसंबू नये किंवा या जगाच्या व्यर्थ गोष्टींची इच्छा धरू नये. तुझ्या पुत्रावरील प्रेमापोटी मी जे आहे आणि जे माझ्याकडे आहे त्याचा त्याग करायला, तसेच तुझ्या सामर्थ्यशाली नियमशास्त्राचे आणि पवित्र आज्ञांचे मनापासून पालन करायला मला शिकव.

हे परमपवित्र देवा, माझ्या अहंकाराच्या गुलामगिरीपासून दूर आणि तुझ्या हृदयाजवळ अशी नवी जीवनपद्धती तू मला देतोस, म्हणून मी तुझी उपासना करतो आणि तुझी स्तुती करतो. तुझा प्रिय पुत्र माझा सनातन राजकुमार आणि तारणारा आहे. तुझे सामर्थ्यशाली नियमशास्त्र हा खऱ्या स्वातंत्र्याकडे नेणारा अरुंद मार्ग आहे. तुझ्या परिपूर्ण आज्ञा जुन्या मनुष्याला छेदून आज्ञापालनाचे सौंदर्य प्रकट करणाऱ्या तलवारींसारख्या आहेत. येशूच्या अनमोल नावाने मी प्रार्थना करतो. आमेन.

“तुम्हाला पडण्यापासून राखण्यास आणि निष्कलंक व मोठ्या आनंदाने आपल्या गौरवापुढे उभे करण्यास जो समर्थ आहे” (यहूदा 1:24).

अब्राहामाविषयी असे लिहिले आहे की तो वचनाबद्दल डळमळला नाही. देवावर विश्वास ठेवणाऱ्या प्रत्येकामध्ये देवाला अशीच दृढता पाहायची आहे. शत्रूचा सामना करतानाही आपल्या लोकांच्या रांगांमध्ये थरथर जाणवू नये, इतक्या स्थिरतेने त्यांनी चालावे, अशी प्रभूची इच्छा आहे. आध्यात्मिक वाटचालीचे सामर्थ्य सातत्यात आहे—अगदी छोट्या गोष्टींमध्येही.

पण याच “छोट्या गोष्टींमुळे” बहुतेकदा ठेच लागते. बहुतेक वेळा मोठ्या परीक्षांमुळे नव्हे, तर लक्ष विचलित करणाऱ्या आणि क्षुल्लक वाटणाऱ्या वृत्तीमुळे आपण पडतो. शत्रूला हे माहीत आहे. देवाच्या सेवकाला मोठ्या हल्ल्याने पाडण्यापेक्षा पिसासारख्या हलक्या गोष्टीने पाडणे त्याला अधिक आवडते. जवळजवळ काहीही न करता विजय मिळवण्यात त्याला अधिक समाधान मिळते.

म्हणूनच आत्मा देवाच्या सामर्थ्यशाली नियमात आणि त्याच्या सुंदर आज्ञांमध्ये दृढपणे रुजलेला असणे अत्यावश्यक आहे. अगदी लहान निर्णयांमध्येही विश्वासूपणे आज्ञापालन केल्याने देवाचा सेवक स्थिर राहतो. जीवन सृष्टीकर्त्याच्या इच्छेशी जुळलेले असते, तेव्हा ठेचा क्वचितच लागतात आणि वाटचाल सातत्यपूर्ण, धैर्यशील व विजयी होते. — ए. बी. सिम्पसन यांच्या लेखनावरून रूपांतरित. प्रभूची इच्छा असेल तर उद्या पुन्हा भेटू.

माझ्यासोबत प्रार्थना करा: माझ्या प्रभू देवा, तू मला स्थिर, सुरक्षित आणि न डगमगता चालण्यासाठी बोलावतोस, याबद्दल मी तुझे आभार मानतो. छोट्या गोष्टींनी विचलित न होता मी विश्वासाने पुढे जावे, अशी तुझी इच्छा आहे.

माझ्या दैनंदिन जीवनातील तपशीलांकडे लक्ष देण्यास मला मदत कर, जेणेकरून कोणत्याही गोष्टीमुळे मला ठेच लागणार नाही. अगदी लहान आज्ञापालनाच्या कृतीलाही महत्त्व देणारे शिस्तबद्ध हृदय मला दे. छोट्या प्रलोभनांना मी कधीही कमी लेखू नये; तर तुझ्या नियमावर विश्वास ठेवून आणि तुझ्या आज्ञांचे विश्वासूपणे पालन करून प्रत्येक गोष्टीचा धैर्याने सामना करावा.

हे परमपवित्र देवा, प्रत्येक पावलावर तू मला आधार देतोस म्हणून मी तुझी उपासना करतो आणि तुझी स्तुती करतो. तुझा प्रिय पुत्र माझा सनातन राजकुमार आणि तारणारा आहे. तुझा सामर्थ्यशाली नियम माझ्या पायांखालील भक्कम दगडी जमिनीप्रमाणे आहे. तुझ्या सुंदर आज्ञा वाटेवरील खुणांप्रमाणे आहेत; त्या मला भरकटण्यापासून रोखतात आणि प्रेमाने मार्ग दाखवतात. येशूच्या अनमोल नावाने मी प्रार्थना करतो, आमेन.

“कारण त्याने आपल्या मुलांना आणि आपल्या घराण्याला त्याच्यानंतर परमेश्वराचा मार्ग पाळण्याची, न्यायनीतीने वागण्याची आणि न्यायनिवाडा करण्याची आज्ञा द्यावी म्हणून मी त्याला निवडले आहे” (उत्पत्ति १८:१९).

देव अशा लोकांना शोधतो ज्यांच्यावर तो विश्वास ठेवू शकतो. अब्राहामाविषयी त्याने हेच घोषित केले: “मी त्याला ओळखतो”—विश्वासाचे इतके दृढ विधान की त्यामुळे अब्राहामाला दिलेली सर्व अभिवचने पूर्ण होऊ शकली. देव पूर्णपणे विश्वासू आहे आणि माणसानेही स्थिर, दृढ व विश्वासार्ह असावे अशी त्याची इच्छा आहे.

खरा विश्वास नेमका हेच दर्शवतो: निर्णय आणि सातत्याने जगलेले जीवन. देव अशा अंतःकरणांचा शोध घेतो ज्यांच्यावर तो आपल्या प्रेमाचा, सामर्थ्याचा आणि विश्वासू अभिवचनांचा भार सोपवू शकतो. परंतु जे खरोखर त्याचे आज्ञापालन करतात आणि सर्व काही समजत नसतानाही दृढ राहतात, त्यांच्यावरच तो आपले आशीर्वाद सोपवतो.

व्यवहारातील निष्ठेची सुरुवात देवाच्या सामर्थ्यशाली नियमशास्त्राचे पालन करण्यापासून आणि त्याच्या अद्भुत आज्ञा पाळण्यापासून होते. एखादी व्यक्ती विश्वासू आढळली, तर तिच्यासाठी काय करावे याला देव मर्यादा घालत नाही. त्याच्या मार्गाने प्रामाणिकपणे चालणाऱ्यांवर त्याचा विश्वास असतो आणि त्याचे कोणतेही अभिवचन अपूर्ण राहणार नाही. — ए. बी. सिम्पसन यांच्या लिखाणावरून रूपांतरित. प्रभूची इच्छा असल्यास उद्या पुन्हा भेटू.

माझ्यासोबत प्रार्थना करा: माझ्या प्रभू देवा, माझ्यावर विश्वास ठेवण्याची तुझी इच्छा आहे, याबद्दल मी तुझे आभार मानतो. तू पूर्णपणे विश्वासू आहेस आणि मीही तुझ्यासमोर स्थिरतेने व आज्ञाधारकपणे जगावे अशी तुझी अपेक्षा आहे.

मला स्थिर, विश्वासार्ह आणि प्रत्येक गोष्टीत तुझे आज्ञापालन करण्याचा दृढ निश्चय असलेली व्यक्ती बनव. भावनांच्या किंवा चंचलतेच्या आहारी मी जाऊ नये; तर माझे जीवन तुझ्या सामर्थ्यशाली नियमशास्त्रावर आणि तुझ्या अद्भुत आज्ञांवर दृढपणे आधारलेले असू दे. तुझा सेवक अब्राहामाविषयी तू म्हणालास, “मी त्याला ओळखतो,” तसे तू माझ्याविषयीही म्हणावे अशी माझी इच्छा आहे.

हे परमपवित्र देवा, तुझ्या कार्यात माझ्यासोबत भागीदारी करण्याची तुझी इच्छा आहे म्हणून मी तुझी उपासना करतो आणि तुझी स्तुती करतो. तुझा प्रिय पुत्र माझा सनातन राजपुत्र आणि तारणारा आहे. तुझे सामर्थ्यशाली नियमशास्त्र हा माझ्या निष्ठेचा भक्कम पाया आहे. तुझ्या आज्ञा सत्याचे स्तंभ आहेत; त्यांच्यावर मी स्थिरतेने आणि शांतीने जीवन जगू शकतो. येशूच्या अमूल्य नावाने मी प्रार्थना करतो. आमेन.

“परमेश्वराच्या पर्वतावर कोण चढेल? त्याच्या पवित्र स्थानी कोण उभा राहील? ज्याचे हात स्वच्छ आणि हृदय शुद्ध आहे तो” (स्तोत्रसंहिता 24:3-4).

स्वर्गाविषयी विचार करणे आणि बोलणे नक्कीच चुकीचे नाही. आत्मा अनंतकाळ जिथे राहणार आहे त्या ठिकाणाबद्दल अधिक जाणून घेण्याची इच्छा असणे स्वाभाविक आहे. एखाद्याला नव्या शहरात स्थलांतर करायचे असेल, तर तो तिथले हवामान, लोक आणि वातावरण यांविषयी प्रश्न विचारेल—शक्य तितकी सर्व माहिती मिळवण्याचा प्रयत्न करेल. आणि खरे तर, आपण सर्वजण दुसऱ्या जगात—देवाचे राज्य असलेल्या अनंत जगात—स्थलांतर करणार आहोत.

म्हणूनच, त्या शाश्वत गंतव्यस्थानाविषयी जाणून घेण्याचा प्रयत्न करणे योग्य आहे. तिथे आधीपासून कोण आहे? ते ठिकाण कसे आहे? आणि सर्वांत महत्त्वाचे म्हणजे, तिथे जाण्याचा मार्ग कोणता? हे प्रश्न महत्त्वाचे आहेत, कारण आपण तात्पुरत्या प्रवासाबद्दल नव्हे, तर कायमच्या निवासस्थानाबद्दल बोलत आहोत. स्वर्ग खरा आहे—आणि तो प्रभूच्या कसोटीवर उतरलेल्यांसाठी राखून ठेवलेला आहे.

परंतु ही मान्यता केवळ अंदाजांमुळे किंवा चांगल्या हेतूंमुळे मिळत नाही; ती देवाच्या सामर्थ्यशाली नियमशास्त्राचे पालन आणि त्याच्या परिपूर्ण आज्ञांची पूर्तता केल्याने मिळते. या गौरवशाली जगाचा वारसा मिळवणारे तेच आहेत, ज्यांनी येथे सृष्टीकर्त्याच्या मार्गांनुसार जगण्याचे निवडले आहे. स्वर्गाची आस धरणे म्हणजे देवासमोर योग्य रीतीने, विश्वासूपणे आणि भयाने जगणे. —डी. एल. मूडी यांच्या लिखाणावरून रूपांतरित. प्रभूची इच्छा असल्यास उद्या पुन्हा भेटू.

माझ्यासोबत प्रार्थना करा: माझ्या प्रभू देवा, तुझ्यावर प्रेम करणाऱ्यांसाठी आणि तुझी आज्ञा पाळणाऱ्यांसाठी तू शाश्वत निवासस्थान तयार केले आहेस, याबद्दल मी तुझे आभार मानतो. स्वर्ग खरा आहे, आणि तू पवित्रतेने राज्य करतोस त्या गौरवशाली जगात मला तुझ्यासोबत राहायचे आहे.

तुला अधिक जाणून घेण्याची, तुझ्या मार्गांनी चालण्याची आणि अनंतकाळासाठी गांभीर्याने तयारी करण्याची खरी इच्छा माझ्या हृदयात निर्माण कर. क्षणभंगुर गोष्टींमध्ये गुंतून राहायचे नाही; तर तुझ्या इच्छेवर लक्ष केंद्रित करून तुझ्या सामर्थ्यशाली नियमशास्त्रात आणि तुझ्या पवित्र आज्ञांमध्ये दृढ राहायचे आहे.

हे परमपवित्र देवा, तुझ्या सान्निध्यात अंतहीन जीवनाची आशा दिल्याबद्दल मी तुझी उपासना करतो आणि तुझी स्तुती करतो. तुझा प्रिय पुत्र माझा शाश्वत राजपुत्र आणि तारणारा आहे. तुझे सामर्थ्यशाली नियमशास्त्र म्हणजे नीतिमानांच्या पावलांना तुझ्या निवासस्थानाच्या द्वारांपर्यंत नेणारा नकाशा आहे. तुझ्या परिपूर्ण आज्ञा म्हणजे स्वर्गाकडे जाणारा मार्ग दाखवणाऱ्या सुरक्षित खुणा आहेत. मी येशूच्या अनमोल नावाने प्रार्थना करतो. आमेन.