येशूचे अनुसरण करतो असा दावा करताना, त्याच्या पित्याने आज्ञा केलेल्या नियमांचे पालन करण्यास जाणूनबुजून नकार देणाऱ्यांना अनंतकाळचे जीवन दिले जाणार नाही. जो कोणी देवाच्या नियमशास्त्राचा काही भाग नाकारतो, तो पूर्णपणे देवाचा अधिकार नाकारतो. शब्बाथ, सुंता, निषिद्ध मांस, Tzitzit यांचा वापर, दाढी आणि इतर प्रत्येक आज्ञा—ज्यांना खरोखर तारण हवे आहे अशा प्रत्येक व्यक्तीने त्यांना योग्य ते गांभीर्य देऊन स्वीकारले पाहिजे.

दोन चुकीची गृहीतके

संदेष्ट्यांद्वारे आपल्याला दिलेल्या देवाच्या नियमशास्त्राचे पालन नाकारण्यासाठी ख्रिस्ती पुढारी जे युक्तिवाद करतात, ते दोन चुकीच्या गृहीतकांवर आधारित आहेत.

चुकीचे गृहीतक १: यहूदीतर लोकांसाठी वेगळा मार्ग

पहिले गृहीतक असे की, जुना करार यहूद्यांच्या हितासाठी होता, तर नव्या कराराने यहूदीतर लोकांसाठी तारणाचा वेगळा मार्ग निर्माण केला. याचा अर्थ असा होतो की, काही कारणाने यहूदीतर लोक त्या आज्ञांचे पालन करू शकत नाहीत, ज्या शतकानुशतके पाळल्या जात होत्या—स्वतः येशू, त्याचे आईवडील, नातेवाईक, प्रेषित आणि शिष्य यांच्यासह. असे मानले जाते की यहूदीतर लोकांना अधिक सोपा मार्ग हवा होता—असा मार्ग ज्यात अनंतकाळचे जीवन मिळवण्यासाठी देवाच्या सार्वकालिक नियमशास्त्राचे पालन करणे आता आवश्यक राहिले नव्हते.

या खोट्या समजुतीकडे दुर्लक्ष होते की चारही शुभवर्तमानांत कुठेही येशूने यहूदीतर लोकांसाठी नवा धर्म सुरू करत असल्याचे सांगितले नाही. एवढी गंभीर गोष्ट खरी असती, तर ख्रिस्ताने त्याबद्दल कोणतीही शंका राहू दिली नसती. सर्वांना समजेल अशा स्पष्ट भाषेत आणि अनेक ठिकाणी त्याने हे शिकवले असते.

याशिवाय, जुन्या करारातील संदेष्ट्यांच्या उताऱ्यांत कुठेही असे म्हटलेले नाही की मशीहा यहूदीतर लोकांसाठी तारणाचा नवा मार्ग निर्माण करण्यास येईल, ज्यात देवाच्या नियमांचे पालन करणे यापुढे आवश्यक नसेल.

संदेष्टे जेव्हा जेव्हा यहूदीतर लोकांविषयी बोलतात, तेव्हा ते एक गोष्ट स्पष्ट करतात: यहूद्यांनी देवाच्या नियमांचे पालन करावे अशी अपेक्षा जशी देवाने केली, तशीच अपेक्षा त्याने यहूदीतर लोकांकडूनही केली. ना अधिक, ना कमी.

• “देशात जन्मलेल्यांसाठी आणि तुमच्यामध्ये राहणाऱ्या परदेशीयांसाठी एकच नियम असावा” (निर्गम 12:49).
• “मंडळीला एकच नियम असावा; तो तुम्हाला आणि तुमच्यामध्ये राहणाऱ्या परराष्ट्रीयालाही लागू होईल; हा कायमचा विधी आहे” (गणना 15:15).
• “जो परदेशी परमेश्वराची सेवा करण्यासाठी त्याच्याशी जोडला जातो आणि अशा रीतीने त्याचा सेवक होतो… आणि माझ्या करारात दृढ राहतो, त्यालाही मी माझ्या पवित्र पर्वतावर आणीन” (यशया 56:6-7).

आज अस्तित्वात असलेली तारणाची योजना ही जगाच्या प्रारंभापासून अस्तित्वात असलेली तीच योजना आहे: पापी माणूस—यहूदी असो वा यहूदीतर—आपल्या पापांबद्दल पश्चात्ताप करतो आणि देवाच्या सर्व आज्ञांचे पालन करण्यासाठी पूर्ण शक्तीनिशी प्रयत्न करून आपला पश्चात्ताप खरा असल्याचे सिद्ध करतो. प्रभू त्याचे हृदय आणि बदललेले वर्तन पाहतो आणि त्यानंतरच त्याला कोकऱ्याच्या रक्ताने धुऊन शुद्ध होण्यासाठी पाठवतो. तारणाची ही योजना योग्य वाटते, कारण ती सत्य आहे: “ज्या पित्याने मला पाठवले त्याने त्याला आकर्षित केले नाही, तर कोणीही माझ्याकडे येऊ शकत नाही; आणि शेवटल्या दिवशी मी त्याला उठवीन” (योहान 6:44).

चुकीचे गृहीतक २: देवाचे नियमशास्त्र सोडून देणाऱ्या माणसांचे ख्रिस्ती लोकांनी अनुकरण करावे

दुसरे चुकीचे गृहीतक असे की, येशू आपल्या पित्याकडे परत गेल्यानंतर सुरुवातीच्या मंडळ्यांनी देवाच्या अनेक नियमांचे पालन करणे थांबवले, आणि आपणही त्यांचे अनुकरण करून तसेच केले पाहिजे. कल्पना अशी आहे की येशूनंतर काही माणसे आली आणि त्यांनी मंडळ्यांना शिकवले की सुंता, शब्बाथ, निषिद्ध मांस आणि इतर काही आज्ञा—ज्यांचे येशू व त्याच्या शिष्यांनी विश्वासूपणे पालन केले होते—ख्रिस्ताच्या नव्या अनुयायांनी निर्धास्तपणे दुर्लक्षित कराव्यात.

मात्र वस्तुस्थिती अशी आहे की, येशूने आपल्याला कधीही सांगितले नाही की त्याच्यानंतर काही माणसे तारणाविषयी नवी शिकवण घेऊन येतील आणि आपण ती ऐकून तिचे अनुसरण करावे. जुन्या करारात किंवा चारही शुभवर्तमानांत मशीहानंतर देव आपल्या लोकांसाठी नवी शिकवण घेऊन कोणाला पाठवेल, अशी कोणतीही भविष्यवाणी नाही. तारण कसे मिळवावे याविषयी आपल्याला जे काही जाणून घेण्याची गरज आहे, ते सर्व ख्रिस्ताने शिकवले. येशूची वचने पुरेशी आहेत.

माणसांच्या बंडखोरीचे अनुकरण करण्याची आज्ञा देवाने आपल्याला कधीही दिली नाही. आज्ञाभंगाकडे वळलेल्यांचे अनुसरण करावे, असे आपल्याला कुठेही सांगितलेले नाही—जरी ते ख्रिस्ताच्या काळाच्या जवळचे असले आणि त्यांनी अधिकाराचा दावा केला तरी. येशूच्याच मुखातून शिकलेल्या प्रेषितांनी आणि शिष्यांनी संदेष्ट्यांद्वारे देवाने आधीच प्रकट केलेल्या आज्ञांचे विश्वासूपणे पालन केले. नंतर इतरांनी त्या मार्गापासून पाठ फिरवली असेल, तर आपण त्यांच्या मार्गत्यागाचे अनुसरण करायचे नाही; तर गुरुचे आणि त्याने स्वतः केलेल्या आज्ञापालनाचे अनुसरण करायचे आहे.

या संकेतस्थळावर तुम्हाला काय आढळेल

या संकेतस्थळावरील लेखांमध्ये, बहुतेक मंडळ्या ज्या आज्ञांकडे दुर्लक्ष करतात, त्यांचा अर्थ सौम्य करतात किंवा त्या टाळण्यासाठी वेगळे स्पष्टीकरण देतात, त्यांचा आपण सविस्तर विचार करू. अनेकांना शिकवण्यात आले आहे त्याप्रमाणे देवाचे नियमशास्त्र अशक्य ओझे नसून, तो स्पष्ट आणि न्याय्य मार्ग आहे, हे तुम्हाला दिसून येईल. आत्म्याला फसवण्यासाठी देवाने शेकडो गोंधळात टाकणाऱ्या मागण्या केल्या नाहीत. त्याच्या आज्ञा थोड्या, सामर्थ्यशाली, बुद्धिमान आणि त्याचे खरोखर भय बाळगणाऱ्या व अनंतकाळचे जीवन इच्छिणाऱ्या लोकांना पूर्ण करता येण्यासारख्या आहेत. समस्या देवाने खूप काही मागितले ही कधीच नव्हती; तर आज्ञापालनापेक्षा सोयीला अधिक महत्त्व देण्यात आहे.

देवाच्या नियमांचे उल्लंघन जीवनाच्या प्रत्येक भागात—मन, घर, नातेसंबंध, आर्थिक व्यवहार आणि अगदी शरीरातही—अव्यवस्था आणते. पण देवाच्या सामर्थ्यशाली नियमशास्त्राच्या अधीन होणाऱ्यांनी आज्ञाधारकांना त्याने दिलेल्या वचनांप्रमाणेच आशीर्वाद, सुटका, संरक्षण आणि जीवनाच्या प्रत्येक क्षेत्रात त्याची कृपा मिळण्याची अपेक्षा ठेवावी (स्तोत्रसंहिता 1:2-3). त्याच्या आज्ञा सुव्यवस्था, स्थैर्य आणि त्याच्यासमोर शुद्ध विवेकाची गहिरी शांती आणतात. सर्वांत महत्त्वाचे म्हणजे, आपण तारणाच्या मार्गावर चालत आहोत याची खात्री त्या देतात. देवाच्या नियमशास्त्राचा जाणूनबुजून विरोध करणाऱ्यांनी या चांगल्या गोष्टींपैकी कशाचीही अपेक्षा करू नये. त्याचा अधिकार नाकारणाऱ्यांवर प्रभू आपले उत्तमोत्तम आशीर्वाद ओतत नाही.