६१३ आज्ञांचे मिथक आणि देवाच्या प्रत्येक सेवकाने पाळण्याचा प्रयत्न करायला हव्या अशा खऱ्या आज्ञा
सामान्य गैरसमज
तारणासाठी पित्याच्या आणि पुत्राच्या सर्व आज्ञा पाळणे आवश्यक आहे, याविषयीचे लेख आम्ही अनेकदा प्रकाशित करतो. तेव्हा काही वाचक चिडतात आणि अशा प्रतिक्रिया देतात: “असं असेल, तर आम्हाला सगळ्या ६१३ आज्ञा पाळाव्या लागतील!”
अशा प्रतिक्रिया दाखवून देतात की बायबलमध्ये कधीही न दिसलेल्या आज्ञांच्या या गूढ संख्येचा उगम कुठून झाला किंवा त्यात नेमकं काय समाविष्ट आहे, याची बहुतेक लोकांना कल्पनाच नाही.
या मिथकाचा उगम स्पष्ट करणे
प्रश्नोत्तर स्वरूप
या अभ्यासात आपण प्रश्नोत्तरांच्या स्वरूपात या मिथकाचा उगम स्पष्ट करू.
तसेच, पित्या देवाचे भय बाळगणाऱ्या आणि पापांच्या क्षमेसाठी त्याच्या पुत्राकडे पाठवले जाण्याची आशा धरणाऱ्या प्रत्येक व्यक्तीने पाळण्याचा प्रयत्न करायला हव्या अशा पवित्र शास्त्रात नमूद केलेल्या देवाच्या खऱ्या आज्ञा कोणत्या, हेही स्पष्ट करू.
प्रश्न: म्हणतात त्या ६१३ आज्ञा कोणत्या?
उत्तर: ६१३ आज्ञा (६१३ मिट्झ्वोत) या इ.स.च्या १२व्या शतकात सराव करणाऱ्या यहुद्यांसाठी रब्बींनी तयार केल्या. त्यांचे प्रमुख लेखक स्पॅनिश रब्बी आणि तत्त्वज्ञ मोशे मैमोनिडीज (११३५–१२०४) होते; त्यांना रामबाम या नावानेही ओळखले जात असे.
प्रश्न: शास्त्रलेखांत खरोखर ६१३ आज्ञा आहेत का?
उत्तर: नाही. प्रभूच्या खऱ्या आज्ञा थोड्या आहेत आणि त्या पाळायला सोप्या आहेत. मानवजातीला प्रभूची आज्ञाधारकता सोडून द्यायला प्रवृत्त करण्याच्या आपल्या दीर्घकालीन योजनेचा भाग म्हणून सैतानाने हे मिथक प्रेरित केले. एदेनापासून ही युक्ती अमलात आणली जात आहे.
प्रश्न: ६१३ ही संख्या कुठून आली?
उत्तर: ही संख्या रब्बींच्या परंपरेतून आणि हिब्रू अंकशास्त्राच्या संकल्पनेतून आली आहे. या पद्धतीत वर्णमालेतील प्रत्येक अक्षराला एक संख्यात्मक मूल्य दिले जाते. अशाच एका परंपरेनुसार, वस्त्राच्या कडांवरील गोंडे किंवा झुबके असा अर्थ असलेल्या Tzitzit (ציצית) या शब्दातील अक्षरांची मूल्ये एकत्र केल्यास त्यांची बेरीज ६१३ होते (पाहा गणना १५:३७-३९).
या मिथकानुसार, या गोंड्यांचे प्रारंभीचे संख्यात्मक मूल्य ६०० आहे. त्यात आठ धागे आणि पाच गाठी मिळवल्यास एकूण संख्या ६१३ होते, आणि ही संख्या तोरातील (बायबलमधील पहिल्या पाच पुस्तकांतील) आज्ञांच्या संख्येशी जुळते, असा त्यांचा दावा आहे. tzitzit वापरणे ही खरी आज्ञा आहे आणि सर्वांनी ती पाळलीच पाहिजे, हे लक्षात घेण्यासारखे आहे; परंतु तिचा ६१३ आज्ञांशी जोडलेला संबंध ही निव्वळ बनावट गोष्ट आहे. येशूने उल्लेख केलेल्या आणि धिक्कारलेल्या अनेक “वडीलधाऱ्यांच्या परंपरांपैकी” ही एक आहे (पाहा मत्तय १५:१-२०). [tzitzit वरील अभ्यास पाहा]
प्रश्न: tzitzit (गोंड्यां)च्या संख्येशी जुळणाऱ्या ६१३ आज्ञा त्यांनी इतक्या कशा तयार केल्या?
उत्तर: खूप कष्ट आणि कल्पकता वापरून. मोजणी वाढवण्यासाठी त्यांनी खऱ्या आज्ञांचे अनेक लहान आज्ञांमध्ये विभाजन केले. त्यांनी याजक, मंदिर, शेती, पशुधन, सण आणि इतर गोष्टींशी संबंधित अनेक आज्ञांचाही समावेश केला.
प्रश्न: आपण पाळण्याचा प्रयत्न करायला हव्या त्या खऱ्या आज्ञा कोणत्या?
उत्तर: दहा आज्ञांव्यतिरिक्त आणखी काही आज्ञा आहेत आणि त्या सर्व पाळायला सोप्या आहेत. काही पुरुषांसाठी किंवा स्त्रियांसाठी विशिष्ट आहेत; काही समुदायासाठी आहेत; तर काही शेतकरी आणि पशुपालकांसारख्या विशिष्ट गटांसाठी आहेत. अनेक आज्ञा ख्रिस्ती लोकांना लागू होत नाहीत, कारण त्या फक्त लेवी वंशजांसाठी आहेत किंवा यरुशलेममधील मंदिराशी संबंधित आहेत; ते मंदिर इ.स. ७० मध्ये नष्ट झाले.
आपण हे समजून घेतले पाहिजे की आता, अंतकाळात, देव आपल्या सर्व विश्वासू लेकरांना तयारी करण्यासाठी बोलावत आहे; कारण तो कोणत्याही क्षणी आपल्याला या भ्रष्ट जगातून घेऊन जाईल. अपवाद न ठेवता त्याच्या सर्व आज्ञा पाळण्याचा प्रयत्न करणाऱ्यांनाच देव घेऊन जाईल.
तुमच्या पुढाऱ्यांच्या शिकवणीचे आणि उदाहरणांचे अनुकरण करू नका; देवाने जे आज्ञापिले आहे तेच पाळा. परराष्ट्रीयांना देवाच्या कोणत्याही आज्ञेतून सूट नाही: “तुमच्यासाठी आणि तुमच्यामध्ये राहणाऱ्या परराष्ट्रीयासाठी [גֵּר gēr (उपरा, विदेशी, यहुदी नसलेला)] मंडळीचे कायदे सारखेच असतील; हा तुमच्या पिढ्यानपिढ्यांसाठी कायमचा नियम आहे. प्रभूसमोर तुमच्याप्रमाणेच तुमच्यामध्ये राहणाऱ्या परराष्ट्रीयालाही तो तितकाच लागू असेल. तुमच्यासाठी आणि तुमच्यामध्ये राहणाऱ्या परराष्ट्रीयासाठी कायदा आणि नियम एकच असतील.” (गणना १५:१५-१६).
“तुमच्यामध्ये राहणारा परराष्ट्रीय” हा शब्द देवाच्या निवडलेल्या लोकांत सामील होऊन तारण मिळवू इच्छिणाऱ्या कोणत्याही यहुदी नसलेल्या व्यक्तीला सूचित करतो. “तुम्ही ज्याला ओळखत नाही त्याची उपासना करता; आम्ही ज्याला ओळखतो त्याची उपासना करतो, कारण तारण यहुद्यांपासून आहे” (योहान ४:२२).
खाली ख्रिस्ती लोक बहुतेकदा दुर्लक्ष करतात अशा आज्ञा दिल्या आहेत; येशू, त्याचे प्रेषित आणि त्याचे शिष्य या सर्वांनी त्या पाळल्या. येशू आपला आदर्श आहे.
पुरुषांसाठीच्या आज्ञा:
- केस आणि दाढी: “तुमच्या डोक्याच्या बाजूंचे केस गोलाकार कापू नका आणि दाढीच्या कडा विद्रूप करू नका.” (लेवीय १९:२७). [ख्रिस्ती व्यक्तीचे केस आणि दाढी यांवरील अभ्यास पाहा.]
- Tzitzit: “इस्राएलच्या पुत्रांना सांग की त्यांनी आपल्या पिढ्यानपिढ्या वस्त्रांच्या कडांना गोंडे लावावेत… आणि ते पाहून प्रभूच्या सर्व आज्ञांची आठवण करावी.” (गणना १५:३७-३९). [tzitzit वरील अभ्यास पाहा.]
- सुंता: “जन्मल्यापासून आठ दिवसांचा झाल्यावर तुमच्या प्रत्येक मुलाची सुंता करावी… मग तो घरात जन्मलेला असो किंवा परराष्ट्रीयांकडून विकत घेतलेला असो.” (उत्पत्ति १७:१२). [ख्रिस्ती आणि सुंता यांवरील अभ्यास पाहा.]
स्त्रियांसाठीची आज्ञा:
- मासिक पाळीच्या काळात लैंगिक संबंधांपासून दूर राहणे: “जर कोणी स्त्रीच्या आजारपणाच्या काळात तिच्याबरोबर निजून तिची नग्नता उघडी करील… तर त्या दोघांनाही त्यांच्या लोकांतून नष्ट केले जाईल.” (लेवीय २०:१८).
समुदायासाठीच्या आज्ञा:
- शब्बाथ विश्रांती: “शब्बाथ दिवस पवित्र मानण्यासाठी त्याची आठवण ठेव. सहा दिवस तू काम कर… पण सातवा दिवस हा तुझा देव परमेश्वर याच्यासाठी शब्बाथ आहे.” (निर्गम २०:८-११). [शब्बाथावरील अभ्यास पाहा]
- निषिद्ध अन्न: “जमिनीवर राहणाऱ्या सर्व प्राण्यांपैकी तुम्ही हे खाऊ शकता…” (लेवीय ११:१-४६) [ख्रिस्ती लोकांसाठी निषिद्ध मांसावरील अभ्यास पाहा.]
प्रश्न: पौल आपल्या पत्रांत (प्रेषितपत्रांत) असे म्हणत नाही का की येशूने आपल्यासाठी सर्व आज्ञा पाळल्या आणि आपल्या मृत्यूद्वारे त्या रद्द केल्या?
उत्तर: अजिबात नाही. आपल्या लिखाणाचा उपयोग करून चर्चमध्ये पाळक काय शिकवत आहेत हे पाहून पौल स्वतः भयभीत झाला असता. पौलासह कोणत्याही मानवाला, देवाने त्याच्या पवित्र आणि शाश्वत नियमातील एक अक्षरही बदलण्याचा अधिकार दिला नव्हता. हे खरे असते, तर देव एका विशिष्ट अधिकाराने युक्त असा तार्ससचा एक मनुष्य पाठवेल, हे संदेष्टे आणि येशू दोघांनीही स्पष्टपणे सांगितले असते. पण वस्तुस्थिती अशी आहे की पौलाचा उल्लेखच नाही—संदेष्ट्यांच्या तानाखमध्ये (जुन्या करारात) किंवा चार शुभवर्तमानांत मशीहानेही त्याचा उल्लेख केलेला नाही. इतकी महत्त्वाची गोष्ट देवाने अनुल्लेखित ठेवली नसती.
नव्या कराराच्या काळात आलेल्या फक्त तीन व्यक्तींचा संदेष्ट्यांनी उल्लेख केला आहे: यहूदा (स्तोत्रसंहिता ४१:९), बाप्तिस्मा करणारा योहान (यशया ४०:३) आणि अरिमथाईचा योसेफ (यशया ५३:९). पौलाचा अजिबात उल्लेख नाही; कारण संदेष्ट्यांनी किंवा येशूने आधीच प्रकट केलेल्या गोष्टींत भर घालणारे किंवा त्यांचा विरोध करणारे काहीही त्याने शिकवले नाही.
पौलाने आधी लिहिलेल्या गोष्टींत काही बदलले, असे मानणाऱ्या कोणत्याही ख्रिस्ती व्यक्तीने आपली समजूत संदेष्टे आणि येशू यांच्या शिकवणीशी जुळवून घेण्यासाठी पुन्हा तपासली पाहिजे—बहुतेक लोक करतात त्याप्रमाणे उलट नाही.
पौलाचे लिखाण संदेष्टे आणि येशू यांच्या शिकवणीशी जुळवता येत नसेल, तर कोणत्याही मानवाच्या लिखाणाचा आपण केलेला अर्थ लावून देवाची आज्ञा मोडण्यापेक्षा ते बाजूला ठेवणे अधिक योग्य. अंतिम न्यायाच्या वेळी अशा युक्तिवादाला सबब म्हणून मान्यता मिळणार नाही.
“मी तुमच्या आज्ञांकडे दुर्लक्ष केल्याबद्दल दोषी नाही, कारण मी पौलाचे अनुसरण केले,” असे सांगून कोणीही न्यायाधीशाला पटवू शकणार नाही. अंतकाळाविषयी जे प्रकट केले गेले आहे ते असे: “देवाच्या आज्ञा पाळणाऱ्या आणि येशूवरील विश्वास टिकवून ठेवणाऱ्या पवित्र जनांचा धीर येथे दिसून येतो.” (प्रकटीकरण १४:१२).
प्रश्न: पवित्र आत्म्याने देवाच्या नियमात बदल आणि रद्दबातल करण्याच्या गोष्टी प्रेरित केल्या नाहीत का?
उत्तर: अशी कल्पना ईश्वरनिंदेच्या सीमारेषेवर जाऊन पोहोचते. पवित्र आत्मा हा स्वतः देवाचा आत्मा आहे. पवित्र आत्मा पाठवण्याचा हेतू आपणास आधीच सांगितलेल्या गोष्टींची आठवण करून देऊन शिकवणे हा आहे, हे येशूने स्पष्ट सांगितले: “तो (आत्मा) तुम्हाला सर्व गोष्टी शिकवील आणि मी तुम्हाला सांगितलेल्या सर्व गोष्टींची आठवण करून देईल.” (योहान १४:२६).
पुत्राने किंवा पित्याच्या संदेष्ट्यांनी आधी शिकवलेले नसलेले नवे सिद्धांत पवित्र आत्मा आणेल, असा कुठेही उल्लेख नाही. पवित्र शास्त्रातील तारण हा सर्वात महत्त्वाचा विषय आहे आणि त्यासंबंधीची सर्व आवश्यक माहिती संदेष्ट्यांनी आणि येशूने आधीच दिली होती: “मी आपल्या मनाने बोललो नाही, तर ज्या पित्याने मला पाठवले त्याने मला काय बोलावे याची आज्ञा दिली [εντολη (entolē) आज्ञा, नियम, सूचना]. मला ठाऊक आहे की त्याची आज्ञा [entolē] सार्वकालिक जीवन देते. म्हणून मी जे काही बोलतो ते पित्याने मला सांगितल्याप्रमाणेच बोलतो.” (योहान १२:४९-५०).
प्रकटीकरणांचा एक अखंड प्रवाह आहे, जो ख्रिस्ताबरोबर संपला. हे आपल्याला माहीत आहे, कारण आधी सांगितल्याप्रमाणे, मशीहानंतर नवे मूलभूत सिद्धांत घेऊन येणाऱ्या कोणत्याही मानवाला पाठवण्याविषयी भविष्यवाणी नाही. पुनरुत्थानानंतरची एकमेव प्रकटीकरणे अंतकाळाशी संबंधित आहेत; येशू आणि जगाचा अंत यांच्यामधल्या काळात देवाकडून नवे सिद्धांत येतील, असे काहीही नाही.
देवाच्या सर्व आज्ञा अखंड आणि शाश्वत आहेत; त्यांच्याच आधारे आपला न्याय होईल. पित्याला संतुष्ट करणाऱ्यांना त्याच्याकडून पुत्राकडे पाठवण्यात आले, जेणेकरून पुत्र त्यांची मुक्तता करील. पित्याच्या आज्ञा न पाळणाऱ्यांनी त्याला संतुष्ट केले नाही आणि त्यांना पुत्राकडे पाठवण्यात आले नाही: “म्हणूनच मी तुम्हाला सांगितले की पित्याने परवानगी दिल्याशिवाय कोणीही माझ्याकडे येऊ शकत नाही.” (योहान ६:६५).