“परमेश्वर माझा खडक, माझा दुर्ग आणि माझा उद्धारकर्ता आहे; माझा देव, माझा आश्रयदुर्ग, ज्याच्यावर मी भरवसा ठेवतो; माझी ढाल, माझ्या तारणाचे सामर्थ्य आणि माझा उंच बालेकिल्ला आहे” (स्तोत्रसंहिता १८:२).
जे खऱ्या अर्थाने देवाबरोबर चालतात, त्यांना अनुभवाने ठाऊक असते की तारण ही केवळ भूतकाळातील घटना नाही. ते रोजचे वास्तव आहे, सततची गरज आहे. ज्यांना आपल्या हृदयाची दुर्बलता, मोहांचे सामर्थ्य आणि शत्रूची धूर्तता काही अंशी तरी माहीत आहे, त्यांना ठाऊक आहे की प्रभूच्या सततच्या साहाय्याविना विजय मिळवणे अशक्य आहे. देह आणि आत्मा यांच्यातील संघर्ष हे अपयशाचे लक्षण नाही, तर स्वर्गीय कुटुंबातील लोकांची ओळख आहे.
या रोजच्या संघर्षातच देवाच्या उदात्त आज्ञा जीवनाची साधने म्हणून प्रकट होतात. त्या केवळ मार्ग दाखवत नाहीत—त्या आत्म्याला बळ देतात. आज्ञापालन ही एखादी एकदाच द्यायची परीक्षा नसून, विश्वास, निवड आणि अवलंबित्व यांचा सततचा सराव आहे. पुनरुत्थित ख्रिस्त केवळ आपल्यासाठी मरण पावला नाही; या संकटांनी भरलेल्या जगात आपण चालत असताना, क्षणोक्षणी आपल्याला आधार देण्यासाठी तो जिवंत आहे.
पिता आपले हेतू केवळ आज्ञाधारकांनाच प्रकट करतो. आणि तो दररोज देत असलेले तारण, संघर्षाच्या मध्यातही विश्वासूपणे चालण्याची निवड करणाऱ्यांसाठी उपलब्ध आहे. आज तुम्ही तुमची गरज ओळखून, आज्ञापालनाने या जिवंत आणि वर्तमान तारणाचा शोध घ्यावा. — जे. सी. फिलपॉट यांच्या लिखाणावरून रूपांतरित. प्रभूची इच्छा असेल तर उद्या पुन्हा भेटू.
माझ्यासोबत प्रार्थना करा: माझ्या प्रभू, तारण ही केवळ भूतकाळात मला मिळालेली गोष्ट नसून आज—इथे, आत्ता—मला आवश्यक असलेली गोष्ट आहे, हे तू मला दाखवतोस म्हणून मी तुझी स्तुती करतो. प्रत्येक सकाळी, स्थिर राहण्यासाठी मी तुझ्यावर किती अवलंबून आहे हे मला उमगते.
निराश न होता माझी दुर्बलता ओळखण्यास आणि नेहमी तुझ्या साहाय्याकडे वळण्यास मला मदत कर. संघर्षाच्या मध्यात तुझी उपस्थिती मला आधार देवो आणि तुझ्या वचनाचे आज्ञापालन मला सुरक्षितपणे मार्गदर्शन करो.
हे प्रिय देवा, तू मला जिवंत, वर्तमान आणि सामर्थ्यशाली तारण देतोस याबद्दल मी तुझे आभार मानतो. तुझा प्रिय पुत्र माझा सनातन राजकुमार आणि तारणकर्ता आहे. तुझा सामर्थ्यशाली नियम दैनंदिन संघर्षांत माझे रक्षण करणारी ढाल आहे. तुझ्या आज्ञा जीवनाच्या साखळ्या आहेत, ज्या मला विजयाशी जोडून ठेवतात. येशूच्या अनमोल नावाने मी प्रार्थना करतो, आमेन.