“तुझ्या प्रेमामुळे मी मोठ्या आनंदाने उल्हसित होईन, कारण तू माझे दुःख पाहिले आहेस आणि माझ्या जिवाची व्याकुळता जाणली आहेस” (स्तोत्रसंहिता 31:7).

देव प्रत्येक मनुष्याला पूर्णपणे जाणतो. अगदी सर्वांत लपलेला विचारही—ज्याला सामोरे जाणे ती व्यक्ती स्वतः टाळते—त्याच्या नजरेपासून लपलेला नाही. जेव्हा एखादी व्यक्ती स्वतःला खऱ्या अर्थाने ओळखू लागते, तेव्हा देव जसे तिला पाहतो तसे स्वतःकडे पाहू लागते. मग नम्रतेने ती आपल्या जीवनातील प्रभूचे हेतू समजू लागते.

प्रत्येक परिस्थिती—प्रत्येक विलंब, प्रत्येक अपूर्ण राहिलेली इच्छा, प्रत्येक भंगलेली आशा—यामागे नेमके कारण असते आणि देवाच्या योजनेत तिचे योग्य स्थान असते. काहीही योगायोगाने घडत नाही. त्या व्यक्तीच्या आध्यात्मिक स्थितीशी सर्व काही अगदी अचूकपणे जुळलेले असते; तिच्या अंतर्मनातील असे पैलूही त्यात असतात, जे तिलाही तोवर माहीत नसतात. ही समज येईपर्यंत पित्याच्या चांगुलपणावर विश्वास ठेवणे आणि तो जे काही घडू देतो ते श्रद्धेने स्वीकारणे आवश्यक आहे.

आत्मज्ञानाचा हा प्रवास देवाच्या सामर्थ्यशाली नियमाचे आणि त्याच्या अद्भुत आज्ञांचे पालन करण्याबरोबरच चालला पाहिजे. कारण जितका जीव प्रभूच्या आज्ञांपुढे अधिक समर्पित होतो, तितकाच तो सत्याशी अधिक एकरूप होतो, स्वतःला अधिक जाणतो आणि निर्माणकर्त्याच्या अधिक जवळ जातो. स्वतःला जाणणे, निष्ठेने आज्ञापालन करणे आणि पूर्ण विश्वास ठेवणे—देवाला खऱ्या अर्थाने जाणण्याचा हाच मार्ग आहे. —एडवर्ड बी. पुसी यांच्या लिखाणावरून रूपांतरित. प्रभूने परवानगी दिली तर उद्या पुन्हा भेटू.

माझ्यासोबत प्रार्थना करा: माझ्या प्रभू देवा, तू मला खोलवर जाणतोस म्हणून मी तुझी स्तुती करतो. माझ्यातील काहीही तुझ्यापासून लपलेले नाही; मी टाळण्याचा प्रयत्न करतो ते विचारही नाहीत. तू माझे हृदय परिपूर्णतेने आणि प्रेमाने पारखतोस.

तुझे मार्ग मला समजत नसले तरी खऱ्या अर्थाने तुझे आज्ञापालन करण्यास मला साहाय्य कर. तुझ्या सुधारणांचा स्वीकार करण्यासाठी मला नम्रता, तुझ्या वेळेची वाट पाहण्यासाठी धीर आणि तू जे काही घडू देतोस ते माझ्या भल्यासाठीच आहे यावर विश्वास ठेवण्यासाठी श्रद्धा दे. प्रत्येक अडचणीतून मला स्वतःबद्दल असा काही बोध होऊ दे, ज्यात मला बदल घडवण्याची गरज आहे; आणि आज्ञापालनाचे प्रत्येक पाऊल मला तुझ्या अधिक जवळ आणो.

हे परमपवित्र देवा, माझ्या अस्तित्वातील प्रत्येक भाग जाणून असूनही तू मला सोडून देत नाहीस, म्हणून मी तुझी भक्ती करतो आणि स्तुती करतो. तुझा प्रिय पुत्र माझा सनातन राजपुत्र आणि तारणारा आहे. तुझा सामर्थ्यशाली नियम हा आरसा आहे, जो माझ्या आत्म्याचे दर्शन घडवतो आणि तुझ्या प्रकाशात मला दृढपणे मार्गदर्शन करतो. तुझ्या आज्ञा म्हणजे सोन्याच्या किल्ल्या आहेत; त्या तुझ्या पवित्रतेची आणि खऱ्या स्वातंत्र्याची रहस्ये उघडतात. मी येशूच्या अनमोल नावाने प्रार्थना करतो. आमेन.